Uit elkaar als partners, verbonden als ouders

Een scheiding verandert de relatie tussen ouders en de verbinding met hun kinderen blijft bestaan.

Wanneer je als partners besluit uit elkaar te gaan, brengt dat vaak veel met zich mee. Verdriet, teleurstelling, boosheid en onverwerkte pijn maken het moeilijk om elkaar nog te zien en te erkennen als de ouder van jullie kind.

Toch blijft er, ook wanneer de liefdesrelatie eindigt, iets wezenlijks bestaan: jullie zijn en blijven voor altijd de ouders van jullie kind(eren).

Hoe zorg je ervoor dat de pijn niet langer de boventoon voert? Hoe ontstaat er ruimte om elkaar opnieuw te ontmoeten, ditmaal niet als partners, maar als ouders? En hoe kunnen jullie je kind de ruimte geven om van beide ouders te houden, zonder het gevoel te hebben te moeten kiezen?

De kinderen centraal

Een scheiding zou niet moeten betekenen dat kinderen klem komen te zitten tussen hun ouders. Tegelijkertijd is het moeilijk om de emoties en gebeurtenissen die tot de scheiding hebben geleid, los te zien van het ouderschap.

Juist daarom is het belangrijk om stil te staan bij wat er speelt.

In onze begeleiding richten we ons op het creëren van meer rust en ruimte binnen het systeem van ouder en kind. Niet door de pijn of de moeilijke gebeurtenissen te ontkennen, maar door ze met aandacht te onderzoeken en te erkennen.

Wanneer er meer ruimte ontstaat voor dat wat er speelt, kan er ook ruimte ontstaan voor een andere manier van met elkaar omgaan.

Een manier waarop ouders elkaar niet langer zien vanuit wat er is misgegaan, maar elkaar opnieuw kunnen herkennen als de vader en moeder van jullie kind.

Ruimte voor erkenning en verandering

Met behulp van familieopstellingen en begeleide gesprekken onderzoeken we welke patronen en emoties een rol spelen in de huidige situatie. We staan stil bij wat moeilijk is, wat nog aandacht vraagt en wat misschien nog niet uitgesproken kon worden. Vanuit rust en bewustwording ontstaat de mogelijkheid om met een andere blik naar jezelf, de ander en jullie gezamenlijke ouderschap te kijken.

Het doel is niet om het verleden ongedaan te maken of om het met alles eens te zijn. Ook betekent erkenning niet dat je het gedrag van de ander hoeft goed te keuren.

Het gaat erom dat er ruimte komt om de ander te zien als de ouder van jullie kind, los van de partnerrelatie die eindigt.

Wanneer die erkenning langzaam kan groeien, kan de strijd plaatsmaken voor meer samenwerken. Kan de spanning afnemen en ontstaat er mogelijk meer rust in de onderlinge verhoudingen.

Ieder op zijn of haar eigen plek, met ruimte voor de eigen gevoelens én voor het ouderschap van de ander.

Samen werken aan rust

Je hoeft niet eerst alle pijn verwerkt te hebben om stappen te kunnen zetten. Wel vraagt het om bereidheid om stil te staan bij jezelf, naar elkaar te luisteren en te onderzoeken wat er nodig is om de onderlinge spanning te verminderen.

Vanuit ontspanning, aandacht en erkenning zoeken we samen naar beweging waar het vastgelopen voelt. Zodat er ruimte ontstaat waarin allebei ouder mogen zijn.

Voor jullie kind. En voor de rust die jullie ook na een scheiding, verdienen.

Van partners naar ouders

De ruimte die jullie vinden om elkaar als ouders te erkennen, draagt bij aan de rust en veiligheid die jullie kind nodig heeft om zijn of haar eigen weg te vinden.

...heb je zin om even te spreken, bel!